Judicium

Het boeddhistische adagium ‘vorm is leegte, leegte is vorm’, lijkt van toepassing op het werk van Chris Mudde. Zijn eindexamenwerk omvat objecten, bewerkte houtpanelen en tekeningen.
De werken lijken zich te concentreren op het moment van verschijnen of verdwijnen van een niet nader omschreven iets; de objecten onderstrepen afwezigheid. De manier waarop Chris daarbij perfectie nastreeft, geeft zijn driedimensionale objecten een uiterlijk van onvergankelijkheid, van absoluutheid.
In tegenstelling tot het object is de toeschouwer hier fictief. Wie kijkt verdwijnt in de leegte. Hiermee verbeeldt hij het dilemma dat elk weten kenmerkt, dat het de kennis vergroot over wat we niet weten.
In de manier waarop Chris vorm en inhoud met techniek combineert laat hij zien dat hij de verschillende aspecten van zijn onderwerp beheerst. De uitdaging om daarbij steeds opnieuw de grenzen van het mogelijke te zoeken zal hij en de toekomst moeten waarmaken.

Eindexamenbeoordeling
door Steef Roothaan,
docent WdKA, juni 2006